Popis

Złoty solidus cesarza Justyniana I Wielkiego (527–565 n.e.), wybity w mennicy Konstantynopol w latach 527–538 n.e., należący do wczesnych emisji jego długiego i niezwykle znaczącego panowania. Okres ten wiąże się z próbą odbudowy potęgi Cesarstwa oraz umocnieniem jego chrześcijańskiej tożsamości.
Na awersie przedstawiono popiersie cesarza na wprost, w pełnym stroju ceremonialnym, z legendą D N IЧSTINIANЧS P P AVG (Dominus Noster Iustinianus Perpetuus Augustus), podkreślającą jego najwyższą godność i trwałość władzy.
Rewers ukazuje anioła stojącego frontalnie, trzymającego długi krzyż zakończony literą P oraz glob z krzyżem (globus cruciger), z legendą VICTORIA AЧGGG Δ. W odcinku widnieje oznaczenie CONOB, wskazujące na mennicę Konstantynopola oraz wysoką próbę złota (obryzum), natomiast w polu umieszczono gwiazdkę.
Przedstawienie anioła, zastępującego wcześniejsze personifikacje Wiktorii, stanowi wyraz chrystianizacji ikonografii cesarskiej. Symbolika krzyża i globu podkreśla uniwersalny charakter władzy cesarza, sprawowanej z woli Boga nad całym światem.
Moneta w slabie NGC z oceną MS z 5/5 za jakość bicia, z 2/5 za powierzchnię oraz z dopiskiem Grafitto.
Cesarstwo Bizantyjskie
Justynian I (527–565), Solidus 527-538, mennica Konstantynopol
Awers: popiersie cesarza na wprost
D N IЧSTINIANЧS P P AVG
Rewers: anioł stojący na wprost, trzymający długi krzyż zakończony literą P i jabłko z krzyżem, w odcinku CONOB, w polu gwiazdka
VICTORIA AЧGGG Δ
Złoto, średnica 21 mm, waga 4.46 g